. Hari ini aku cuti.
Hari yang sepatutnya aku pulang ke rumah ibu untuk menjenguk Qayyum.
Aku bergegas menyiapkan diri, tak sabar nak lihat wajah anak kecil itu.
Tapi sebelum tu, aku perlu ke klinik ibu dan anak dulu, untuk mengambil injection depo.
Untuk merancang kehamilan rasanya, entah lah! Aku ikut saja pesan doktor dan juga jururawat.
"Assalamualaikum," ujarku.
"Waalaikumsalam," ibu menyahut.
Membukakan pintu untukku.
"Adik ni dari mana? lambat datang sini," tanya ibu.
"Dari klinik, appoinment pukul 10.
Tapi ramai orang kan, tu yang lambat," ujarku sambil mengerling jam di dinding.
Pukul 12 tengahari dah.
Cepatnya masa berlalu.
Aky bergegas membasuh tangan dan mukaku.
Sebelum menangkat Qayyum.
"Assalamualaikum anak mama.
Mama datang ni," ujarku sambil memandang wajah Qayyum.
Qayyum memandangku sambil tersenyum.
Ah! Macam faham je apa orang cakap.
Aku mencium Qayyum dengan sepenuh hatiku.
Rindu yang tak terungkap! "Adik dah makan belum?" soal ibu.
"Dah, sebelum pergi klinik tadi," jawabku.
"Qayyum baik je duduk dengan ibu.
Tak meragam pun," ujar ibu.
Aku tersenyum.
Qayyum duduk dipangkuan aku.
"Mestilah, dia kan budak baik," kataku sambil memegang Qayyum.
Geram!"Susu dengan pampes ada lagi?" tanyaku.
Ibu sekadar mengangguk.
"Kalau tak ada, bagitau.
Adik hantar," sambungku lagi.
..................... Aku pulang selepas waktu maghrib.
Sekejap sahaja aku meluangkan masa.
Bukan aku tak mahu tidur di rumah ibu, tetapi rumah ibu dengan tempat kerja ku agak jauh.
Risau aku terlambat bangun nanti.
Sedang aku menutup pagar rumah sewaku.
Aku disapa seseorang.
"Hello," aku mengangkat muka.
Aku terpana.
"Hi Medina," ujar dia lagi.
"H... hai," tergagap aku jawab.
"Apa khabar?" soal dia.
"Baik," aku jawab lagi.
"Kita cakap kat luar kejap?" pintanya.
Aku tunduk.
Aku buka pintu pagar ku, dan keluar menghadapnya.
"Mana tau alamat rumah orang?" tanyaku.
"Saya ikut awak dari tempat kerja," ulasnya selamba.
"Mana tau tempat kerja orang?" tanya aku lagi.
"Maria bagitau," aku ketap bibir.
Semua benda dia bagitau!"Ada apa nak jumpa orang?""Saje, kan saya cakap saya rindu,""Ceh, rindu orang ke, rindu nak main dengan orang?" aku meneka.
"Both, maybe?" Aku pandang mukanya.
Selamba je cakap macam tu.
Ish!Dia tersenyum.
"Kalau rindu nak main, lupakan je.
Orang tak ingin nak dengan awak.
Orangย ada lebih bagus servis dia," ujarku geram.
"Dengan siapa? Tiga orang cina tu? Ke dengan doktor tu?" Aku diam.
Macam mana dia tahu?"Saya datang ni sebab betul betul rindukan awak, Medina," sambung dia lagi.
"Best kan, dah tinggal orang.
Lepastu datang cakap rindu," perli aku.
"Okay, saya mintak maaf.
Janji tak buat macam tu lagi.
Bagi saya peluang?" Aku terpana.
Ahh! Dasar buaya.
"Saya dah ada anak,""Saya tahu, saya tak kisah,""Saya kisah,""At least bagi saya peluang""Mungkin jadi kawan boleh,ataupun kawan seks .
Tapi nak bercinta macam dulu, saya tak boleh dah,""Kenapa?""Sebab saya tak perlukan awak lagi, Elhan," ujarku lalu pergi meninggalkan dia.
Sumber:Internet