விரிக்க கத்துக்கணும் டீச்சர் – 1

விரிக்க கத்துக்கணும் டீச்சர் – 1

. டீச்சரின் புண்டையை பதம் பார்ப்பதற்கு கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும்.
பள்ளிப்பாடம் சொல்லித்தரும் டீச்சருக்கு, பள்ளியறை பாடம் சொல்லிதர வாய்ப்பு கிடைத்தால்.. கதையின் ஹீரோவுக்கு அந்த வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.
அந்த சுக நிமிஷங்கள்தான் இந்த கதை.
வகுப்புகள் முடிந்து பள்ளி வளாகத்தை விட்டு வெளியே வந்தேன்.
தூரத்தில் நிலா டீச்சர் நடந்து செல்வது தெரிந்ததும், நான் எனது நடையின் வேகத்தை கூட்டி டீச்சரை நெருங்கினேன்.
நிலா டீச்சரும் எனது வீட்டுக்கு அருகில்தான் குடியிருக்கிறாள்.
அவளும், அமுதா டீச்சரும் தனியாக வீடு எடுத்து தங்கி இருக்கிறார்கள்.
டீச்சருக்கும் எனக்கும் இடையே ஒரு நல்ல நட்பு இருக்கிறது.
எங்கள் வீட்டுக்கு அருகில் இருப்பதால், பாடம் படிக்க நான் அடிக்கடி அவள் வீட்டுக்கு செல்வதுண்டு.
எனது அம்மாவிடம் நல்ல பழக்கம் உள்ளதால் அவளும் என் வீட்டுக்கு அடிக்கடி வருவதுண்டு.
டீச்சரின் முழுப் பெயர் வெண்ணிலா.
நாங்கள் எல்லாம் ‘நிலா நிலா’ என்றுதான் சொல்வோம்.
உண்மையிலேயே நிலவை போல எழில் வாய்ந்தவள் டீச்சர்.
மாசு மருவிலாத அழகிய வட்ட முகம்.
அதில் எப்போதும் இருக்கும் குழந்தை தனமான சிரிப்பு சில நாட்களாக மிஸ்ஸிங்.
டீச்சரிடம் அதைப் பற்றி கேட்க வேண்டும் என நினைத்து இருந்தேன்.
இப்போது கேட்டு விடலாம்.
“நானும் கூட வரவா டீச்சர்..?”நான் கேட்டதும் டீச்சர் திரும்பி என்னை பார்த்தாள்.
சிநேஹமாய் ஒரு புன்னகை வீசினாள்.
சிரிக்கும்போது அவளுடைய கன்னத்தில் குழி விழுவது அவள் முகத்துக்கு தனி வசீகரத்தை தந்தது.
“வாடா.. க்ளாஸ் எல்லாம் முடிஞ்சதா?”“முடிஞ்சது டீச்சர்.
வீட்டுக்குத்தான் போறேன்.
நீங்களும் வீட்டுக்குத்தானே?”“ஆமாண்டா..”“மூணு நாள் லீவு.
ஊருக்கு போறீங்களா டீச்சர்?”“ம்ம்ம்ஹ்ஹ்ஹ்ம் !! இல்லைடா.. மூணு நாளும் இங்கதான்”டீச்சர் ஒரு பெருமூச்சு விட்டுவிட்டு சொன்னாள்.
அவள் முகத்தில் இருந்து சிறிது நேரம் காணாமல் போய் இருந்த சோகம், இப்போது மீண்டும் வந்திருந்தது.
பிடிக்காத எதையோ நினைத்து நினைத்து மருகுபவள் போல தெரிந்தாள்.
எனக்கு டீச்சரை பார்க்க பாவமாக இருந்தது.
எந்த நேரமும் சிரித்த முகத்துடன் இருப்பவளுக்கு என்ன ஆயிற்று? இரண்டு வாரமாக அவள் முகம் பொலிவில்லாமல், சோக உணர்ச்சிகளின் கூடாரமாய் ஏன் மாறிப் போனது? எனக்கு டீச்சரை மிகவும் பிடிக்கும்.
அவள் அப்படி சோகமாய் இருப்பது என் மனதை உறுத்தியது.
என்ன காரணம் என்று கேட்டுவிடலாம் என நான் முடிவு செய்தேன்.
“என்ன ஆச்சு டீச்சர்? ஏன் ஒரு மாதிரி ஆகிட்டீங்க?”“ஒன்னும் இல்லையே !!! நான் எப்போவும் போலதான் இருக்கேன்”“இல்லை.
நல்லா சிரிச்சு பேசிக்கிட்டு இருந்தீங்க.. நான் வீட்டைப் பத்தி கேட்டதும் உங்க முகம் மாறிருச்சு”“அப்படிலாம் ஒன்னும் இல்லைடா.. நான் சிரிச்சுக்கிட்டுத்தான் இருக்கேன்” டீச்சர் சொல்லிவிட்டு போலியாக சிரிக்க முயன்றாள்.
“பொய் சொல்லாதீங்க டீச்சர்.
நான் உங்களை கவனிச்சுக்கிட்டுத்தான் இருக்கேன்.
ரெண்டு வாரமா நீங்க சரியில்லை.
எப்போவும் சோகமாவே இருக்கீங்க.
எந்த நேரமும் உங்க முகம் வாடிப்போயே இருக்கு.
என்ன ஆச்சு டீச்சர் உங்களுக்கு? ஏன் இப்படி இருக்கீங்க?”டீச்சர் முகத்தில் இப்போது லேசான அதிர்ச்சி தெரிந்தது.
நான் இந்த அளவு அவளை நுணுக்கமாக கவனித்து இருப்பேன் என்று அவள் எதிர் பார்க்கவில்லை போலும்.
என்ன பதில் சொல்வது என்று திணறினாள்.
முகத்தில் ஒரு வித குழப்பம் நெளிந்தது.
“ச்சே.. ச்சே.. நீ சொல்ற மாதிரிலாம் ஒன்னும் இல்லைடா.. நான் நார்மலாதான் இருக்கேன்”“மறுபடியும் பொய்.
உங்க ஸ்டூடண்டா இல்லாம, ஒரு பிரண்டாதான் நான் உங்களை கேட்டேன்.
என்கிட்டே சொல்ல வேணாம்னு நெனச்சா.. சொல்ல வேணாம்.
ஆனா திரும்ப திரும்ப பொய் சொல்லாதீங்க”நான் கொஞ்சம் கோபம் கலந்த குரலில் சொல்லிவிட்டு அமைதியாய் அவளோடு நடக்க ஆரம்பித்தேன்.
டீச்சரும் சிறிது நேரம் எதுவும் பேசாமல் தலையை குனிந்தவாறு நடந்து வந்தாள்.
பின்பு மெல்ல பேசினாள்.
“எனக்கு மேரேஜ் பிக்ஸ் பண்ணி இருக்காங்கடா.. அசோக்”டீச்சர் சொன்னதை கேட்ட நான் மிகவும் சந்தோஷமானேன்.
மலர்ந்த முகத்துடன் டீச்சரை நிமிர்ந்து பார்த்தேன்.
“கங்க்ராட்ஸ் டீச்சர்….
!!! சொல்லவே இல்லை..!! எப்போ மேரேஜ்..?”“அடுத்த மாசம்.. ” டீச்சர் கவலையாய் சொன்னாள்.
“அதை ஏன் டீச்சர் இவ்வளவு சோகமா சொல்றீங்க?”“ரெண்டு வாரமா நான் சோகமா இருக்குறதுக்கு காரணமே அதுதாண்டா…”“மேரேஜ்னா.. சந்தோஷப் பட வேண்டிய விஷயம்தான? நீங்க ஏன் வருத்தப் படுறீங்க?”“எனக்கு இந்த மேரேஜே புடிக்கலைடா..”“ஏன் டீச்சர்..? மாப்பிள்ளைய உங்களுக்கு புடிக்கலையா?”“அவரை எனக்கு புடிச்சிருக்குடா.. இன்ஜினியரிங் காலேஜ்ல புரபசரா இருக்காரு.. நல்ல அமைதியான டைப்பா தெரியுறாரு”“அப்புறம் என்ன டீச்சர் பிரச்னை?” நான் மகா குழப்பத்தோடு கேட்டேன்.
டீச்சர் மறுபடியும் அமைதியானாள்.
எனக்கு வியப்பாக இருந்தது.
– தொடரும்
ஆதாரம்:இணையம்