สัญญา…กามโลกีย์

สัญญา…กามโลกีย์

. . อ้อสาววัย 36 ปี เธอยืนมองร่างของสามีตัวเองอยู่ข้างเตียงสามีของตัวเองที่ตอนนี้นอนเป็น เพียงผักไม่รู้เรื่องอะไรมากว่า 4. เดือนแล้วสิ่งเดียวที่ยังยืนยันว่าเขายังมีชีวิตคือกราฟหัวใจที่ต่อกับเครื่องช่วยหายใจอุบัติเหตุครั้งนี้ได้นำความสูญเสียกับเธออย่างมากสามีอันเป็นที่รักกับลูกชายตัวน้อยวัย 7. ขวยที่ก่อนจะขับรถออกไปยังหันมายิ้มแหละโบกมือให้เธอ. “แม่ครับตอนเย็นผมจะรีบกลับมาช่วยแม่นะครับ” ร้านกาแฟเล็กๆ ร้านนี้จึงเต็มไปด้วยความรักของครอบครัวแต่เพียงเพราะคนเมาแล้วขับที่มาพรากพวกเขาไป. คู่กรณีกับลูกชายเธอเสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุส่วนสามีของเธออาการสาหัสตอนนี้ได้แต่นอนนิ่งด้วยเครื่องช่วยหายใจมากว่าสี่เดือนแล้วร้านกาแฟที่เป็นแหล่งรายได้เพียงอย่างเดียวของเธอ. “อ้อ  อ้อ” เธอถูกเรียกจนสะดุ้งตื่นความห้วงความคิด. เป็นอะไรเห็นนั่งเหม่อตั้งนาน จอยเพื่อนสมัยเด็กของเธอ. “ฉันๆๆๆๆๆ นั่งคิดเรื่องพี่พงษ์นะ เขานอนไม่ได้สติมา 4เดือนแล้วนะ ค่า icu วันล่ะ 3000 บาทเลยนะแกบิลเก่าอีก 2 แสนกว่าที่ฉันต้องจ่ายอีก ” แล้วน้ำตากับคำพูดมากมายก็พรั่งพรูออกมา. “ฉันว่าฉันช่วยแกได้นะ ฉันรุ้จักคนอยู่คนนึงรวยและใจบุญนะแกชื่อพี่ชาติฉันจะพาแกไปรู้จัก”. วันแรกที่ชาติเจออ้อมันพูดจาดีแสดงความเห็นใจมันให้เธอกู้ทันที 3 แสนบาทแบบไม่มีเงื่อนไขเธอหยิบใบกู้เงินมาอ่านดอกเบี้ยร้อยล่ะ 1 3แสนก็เท่ากับแค่ 3000 บาท. “เออแล้วถ้าฉันหาเงินต้นมาคืนไม่ได้ล่ะค่ะ” เธอถาม. “ไม่เป็นไรครับคืนดอกมาเรื่อยๆก็ได้ ” พี่ชาติพูดจบพร้อมรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร. “ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณมากเลย” เธอยิ้มดีใจมากรีบเซ็นสัญญาพร้อมกับรับเงิน. เธอใช้เงินหมดไปกับการจ่ายรักษาสามีที่เธอรักแต่ก็ไม่เป็นอย่างที่เธอหวังไว้เลย. จนเวลาผ่านไป 1 เดือน ชาติกับลูกน้องอีก 1 คนบุกเข้ามาที่ร้าน. “สวัสดีครับคุณอ้อแหมเราไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ” เธอหน้าซีดเพราะเงินที่กู้มาเธอใช้ไปจนหมดแล้วเธอเดินกลับไปที่ห้องเพื่อหยิบเงินแต่นายชาติเดินตามมาด้านหลังเธอ “พี่ชาติเข้ามาทำไม่ค่ะเดี๋ยวอ้อก็ลงไปแล้ว”. เธอพูดตัวสั่นๆ พร้อมกับยื่นเงินให้มัน 3000 บาท นายชาติยิ้ม. “น้องอ้อครับดอกเบี้ยมันวันล่ะ 3000 นะครับ แล้วนี้มันก็ไม่พอหลอกครับ ทั้งหมดดอกเบี้ยที่น้องอ้อต้องจ่ายคือ 90000 บาทนะครับ”. “อะไรพี่ชาติก็ดอกเบี้ยมัน 1% ไม่ใช่เรอะค่ะก็นี้ไง3000”. “3000นะใช่แต่เป็นต่อวันนะค่ะ”. เธอหน้าซีด. “แต่ถ้าน้องอ้อยอมเอาร้านนี้ขัดดอกกับตัวน้องอ้อ ยอมตามใจพี่ชาติสักเล็กน้อย พี่คงจะยือดเวลาให้ได้อีกพักใหญ่ๆเลยนะ”. “เผี๊ยะ” เธอยังไม่ทันที่จะฟังมันพูดจบมือของเธอก็หวดเข้าไปที่แก้มของมันทันทีมันไม่พูดอะไรกลับแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย. “ชอบซาดิสต์ก็บอกสิอีอ้อ” ชาติพูดพร้อมกับออกแรงกระชากเธอเหวี่ยงกระแทกกับกำแพง. มันกะชากเสื้อถ้าเธอทิ้งอย่างไม่ปราณี. “ไม่นะอย่าปล่อยฉัน”. “หีมึงดูดควยกูแบบนี้มึงจะให้กูหยุดเรอะ ฮ่าๆๆๆๆ”. “อ้าๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่อย่า”. “อีดอกเอยเพราะหีมึงมันคูดควยกูจนปวดไปหมดแล้วโว้ย”. “อ้าๆๆอย่าไม่นะ” แต่คำขอร้องพร้อมน้ำตานั้นไม่อาจหยุดความถ่อยของนายชาติได้เลยซักนิด. “เสียวโว้ยจะแตกแล้วๆๆๆๆ”. “ไม่นะอย่าแตกในฉันขอร้องอย่า”. “ม่ายๆๆๆๆ”. “ฮ่าๆๆๆจากนี้ไปมึงเป็นเมียกูแล้วนะไม่เรียกกูว่าผัวจ้าหน่อยเรอะ”. “ถุย…คนอย่างมึงมันก็เก่งแต่กับผู้หญิงไอ้หน้าตัวเมีย”. นายชาติใช้มือปาดน้ำลายของเธอจากหน้าของมัน. “ดี…..ดิ้นๆแบบนี้กูชอบกูจะเย็ดมึงจนกว่ามึงจะเรียกกูว่าผัวอีดอก” “ไม่นะ”. “ไม่พอแล้วได้โปรด อ้าๆๆๆๆๆๆๆ ได้โปรดไม่ฉันๆๆๆๆๆขอพัก 5นาทีนะ”. เธอร้องขอความเมตตาจากมันแต่นั้นกลับไม่มีผลตอบกลับมามีเพียงเสียงหัวเราะ. “ถ้ามึงอยากพักมึงก็หาเงินมาคืนกูสิไม่งั้นก็ยกร้านมึงให้กู เดี๋ยวกูจะจ้างให้มึงดูแลร้านที่ผัวมึงรักเอง”. เสียงคลางดังระงม ประสานกับเสียงหน้าขาทีกระทบกัน. “อ้าๆๆๆๆๆๆๆๆ ม่ายๆๆๆๆ ได้โปรดพอแล้วไม่ได้โปรด”. กว่า 6 ชั่วโมงที่นายชาติข่มขืนเธอแบบมาราธอน. “จ๊ะเอ๋หวัดดีเจ๊แหมปกติเห็นเรียบร้อยไม่คิดว่า เวลาโดนเย็ดจะร้อนแรงแบบนี้นะนี้เจ๊”. “ไม่ห้ามถ่ายนะไม่นะลบให้หมด” เธอเอื้อมมือที่อิดโรยไปพยายามจะแย่งกล้องจากมือลูกน้องของนายชาติ. “ฮ่าๆๆๆๆ ไม่ง่ายขนาดนั้นหลอกเจ๊”. มันแกล้งดึงกล้องหลบ. “กูจะทิ้งสัญญาไว้ที่นี้นะมึงตัดสินใจให้ดีๆ ถ้ามึงไม่อยากให้คลิปที่มึงได้กูเป็นผัวปลิวขายอยู่ทั่วแผงที่คลองถมแน่นอน” นายชาติพูดจบพร้อมก้มลงจูบ. “ไม่ออกไปไม่ๆๆๆ” เธอปัดมือไปกลางอากาศพร้อมกับกรี๊ดร้อง. มันยิ้มเยาะก่อนจะเดินออกไปทิ้งร่างที่อ่อนล้ากับหนังสือสัญญา ปล่อยเธอนอนน้ำตาไหลอยู่ตรงนั้น. “นี้เราทำกรรมอะไรไว้เรอะเรอถึงต้องมารับกรรมแบบนี้ ” น้ำตาไหลออกมา พร้อมความปวดแสบปวดร้อนที่หว่างขาตุบๆๆ” เธอหอบร่างอันบอบช้ำค่อยๆ เดินไปที่ห้องน้ำเธอใช้ฝักบัวล้างคราบชั่วของมัน “ฮือๆ ”. เสียงร้องไห้ซะอื้นดังในลำคอพร้อมกับมือที่ถูไปทั่วร่าง เธอหวังว่าคราบความชั่วจะถูกล้างให้สะอาดซะที แต่นั้นคงเป็นเพียงความฝันลมแล้งๆ. ร่างกายค่อยๆทรุดนั่งลงปล่อยให้น้ำไหลผ่านไปอย่างช้าๆๆๆ. วันรุ่งขึ้น. ” ดีมากอีอ้อ มึงพูดง่ายแบบนี้กูก็เข้าใจอะไรง่ายๆๆนะจากวันนี้กูจะจ่ายค่ารักษาให้ผัวมึงไปก่อนจนกว่ากูจะเบื่อมึง”. มันพูดพร้อมเอื้อมมือคิดจะเชยคางเธอขึ้นเธอปัดมือมันออก. “อย่านะฉันไม่ใช่เมียนายชาตินะ”. “อ้อเรอะมึงไม่อยากเป็นเมียกูใช่ไหม แต่อยาก”. มันยิ้มให้เธออย่างเหี้ยมเกรียมก่อนที่ลูกน้องนายชาติจะหยิบกล้องวีดิโอออกมาจากกระเป๋า. “จะทำอะไรนะ”. “ทำให้มึงเป็นนางบำเรอของกูไง” สิ้นเสียงนายชาติคว่ำโต๊ะที่คั่นระหว่างเธอกับมันออก. มันผลักเธอลงบนโซฟา. “อย่านะไม่ๆๆๆ”. “ฮ่าๆๆๆ ไม่ต้องดิ้นหลอกกูจะทำให้มึงกลายเป็นนางบำเรอกูเอง”. “ไม่อย่านะอ้า”. เสียงร้องขอความเมตตา ดังระงมไปทั้วทั้งบ้าน มันลากเธอข่มขื่นไปทั่วทั้งบ้าน ไม่เว้นแม้แต่ห้องนอนบนเตียง ต่อหน้ารูปสามีอันเป็นที่รักของเธอ. หลังจากวันนั้น. นายชาติก็มาหาเธอทุกวัน. “ต้องถ่ายรูปด้วยเรอะค่ะพี่ชาติ” เธอเงยหน้าถามมันหลังจากที่ถอนปากออกจากควยของ. มันยิ้มพร้อมกับกดหัวเธอเข้าหาตัวเอง. “มึงอย่าทำกระแดะเลยอีดอกรูปมึงกูมีเป็นร้อยๆรูปแล้ว อย่าให้โดนฟันนะไม่กันกูตบฟันร่วงแน่”. “อ้ออองอี้อาดอันอัยอะ” เธอร้องอู้อี้ พร้อมรองรับการโยกควยขนาดใหญ่เข้าของในปากของเธอจากนายชาติ. “อ้อกๆ” มันโยกหัวเธออย่างแรงทุกครั้งปากเธอ ปากเธอกระแทกเข้ากับโหนกของมันจนสุด จนปากเธอเจ่อ. บางครั้งมันกดหัวเธอค้างด้วยควยขนาดกว่า 9นิ้วของทำเธอได้แต่ใช้มือตบหน้าหน้าของมัน พร้อมกับพยายามดันหัวตัวเองออกก่อนที่เธอจะขาดใจตาย. แต่ผู้หญิงอย่างเธอก็สู้แรงนายชาติไม่ได้ มันจะรอจนเธอหน้าแดงเหมือนจะขาดจะถึงจะยอม. “แค่กๆๆๆๆๆ” ทันทีมันปล่อยเธอ น้ำตาน้ำลายก็ไหลพรั่งพรู ยังไม่ทันที่เธอจะหายใจได้คล่องคอ. “ผั้ว” มันยกมือขึ้นตัวหัวเธออย่างแรงจนมึนไปหมด. “อย่าลีลาอีดอกอม” มันกระชากหัวเธอเข้าหาเป้าตัวเอง. “อ๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” มีแต่เสียงในลำคอคละกับเสียง ครางของมันที่ดังเรื่อยๆ. “อ้าแตกแล้ว” มันกระแทกจนสุดโคนจนเธอต้องใช้มือผลักมันออกแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงมันได้มันกดแช่อยู่นานจนมันมั่นใจว่าน้ำหมดสุดท้ายเข้าไปในปากเธอแล้ว. “1 2 3 ยิ้มด้วยอีดอก แชะ” มันพูดพร้อมกับถอนควยออกจากปากเธอ. “แค่กๆๆๆๆ ” เธอหน้าแดงโก่งคอ. “ฮ่าๆๆๆ ถ่ายทันไหมว่ะไอ้สอน”. “ทันครับลูกพี่ภาพสวยเลย” ลูกน้องนายชาติพูดพร้อมกับยื่นกล้องให้ดู. มันรับกล้องไปดูพร้อมกับยื่นให้เธอดูด้วย. “ไงมึงว่าสวยไหมว่ะ” เธอเบือนหน้าหนีไม่กล้ามองรูปตัวเองในกล้องได้แต่พยักหน้าน้อยๆ. วันรุ่งขึ้น. “เอาสวัสดีเสี่ยแอ๊ดเขาสิว่ะอีอ้อ” มันพูดพร้อมผลักเธอให้รู้จักกับเสี่ยอ้วนผมขาว. “สวัสดีค่ะเสี่ย” เธอยกมือไหว้ตัวสั่นๆ. “แม่งขาวน่าเย็ดจริงๆว่ะชาติ” เสี่ยแอ็ดพูดพร้อมมองอย่างกักขฬะ เธอหันมองหน้านายชาติ. “แหมผมล่ะดีใจจริงๆที่เสี่ยถูกใจ” มันยิ้มอย่างพร้อมหันมามองหน้าอ้ออย่างเหี้ยมเกรียม. “นี้มันอะไรค่ะพี่ชาติไม่นะอ้อไม่ใช่กะหรี่นะค่ะพี่” เธอกอดอกตัวสั่นน้ำตาไหล. “ผั้วะ” มือของนายชาติหวดเข้าที่หน้าเป็นปื้นแดงทันที เธอกระเด้นไปตามแรงตบนายชาติขึ้นคร่อมเธอมันบีบคอเธอ. “มึงเป็นกะหรี่ของกู กูให้ทำอะไรก็ต้องทำกูให้มึงเย็ดกับใครมึงก็ต้องเย็ดเข้าใจไหมอีดอก” เธอหน้าแดงใช้มือตีแขนนายชาติ. “เผี๊ย..” “โอ๊ยๆ” เสียงร้องแทบจะดังขึ้นพร้อมกันกับเสียงแหวกอาการของเข็มขัดที่หวดลงบนตัวเธอ เธอดิ้นเร่าๆ พยายามใช้มือบังหน้าอกเพื่อลดความแสบร้อนจากการถูกหวดด้วยเข็มขัดจากนายชาติกับไอ้สอน “อ๊าก” เธอกรี๊ดร้องลั่นน้ำตาลูกผู้หญิงไหลอาบแก้ม. เสี่ยแอ๊ดกัดลงบนนมของเธออย่างแรงเธอไม่มีสิทธิขัดขืนอะไรได้แต่สะบัดหัวไปมา. “โอ๊ยๆๆๆเจ็บอ้อเจ็บ โอ๊ยๆๆๆๆๆๆๆแสบไปทั้งตัวแล้ว” เธอร้องไห้น้ำตาอาบแก้มใช้มือข้างนึงพยายามกันเข็มขัดที่นายชาติหวดใส่เธอ อีกมือเธอก็ถอกควยไอ้สอนแรงๆเพื่อระบายความเจ็บนั้น. “ร้องเข้าอีดอกร้องเข้ากูชอบเสียงร้องมึง” นายชาติพูดพร้อมกับหวดเข็มขัดใส่เธอไม่ยั้ง. “โอ๊ยๆๆๆๆๆเจ็บๆๆๆ ” เธอร้องลั่นสุดเสียงน้ำตานองหน้าเนื้อตัวเป็นรอยแดงจากเข็มขัดไม่รู้กี่รอย. หีก็ต้องรองรับควยยาวของเสี่ยแอ็ดเธอแทบจะแยกไม่ออกว่าความเสียวที่หีกับความเจ็บที่ร่างกายอันไหนมันมากมายกว่ากัน. เธอทำได้แด่เด้งเอวไปเรื่อยๆ เพื่อระบายความเจ็บ. โดยได้แต่ภาวนาให้ตัวเองตื่นจากนรกเร็วๆซะที. “สปาเก็ตตี้ๆๆๆๆๆๆ อ้อาๆๆๆๆๆ ๆๆกาแฟฟฟนะค่ะๆๆๆๆ”. “เฮ้ยถ่ายดีนะเว้ยไอ้สอนกูจะเอาแปะหน้าร้านฮ่าๆๆๆ”. “เอานะลูกพี่ 1 2 3 แชะ”. จากวันนั้นร้านกาแฟก็ไม่ต่างจากซ่องกระหรี่อาจจะเลวร้ายกว่าด้วยซ้ำกะหรี่โดนเย็ดยังได้เงิน. จากวันเป็นสัปดาห์จากสัปดาห์เป็นเดือน. วันเวลาเลวร้ายค่อยกัดกร่อนเธอหน้าเธออาจจะยิ้มแต่หัวใจกลับแหลกสลายไปตอนไหนก็ไม่รู้ตอนนี้ในสมองเริ่มไม่บอกให้เธอคิดเธอรู้แค่ว่าถ้าทำตามที่นายชาติสั่งเธอจะไม่เจ็บตัว. น้ำตาค่อยๆแห้งไปอย่างช้าๆ แล้ววันนึงมันก็หยุดไหลไปเอง. “อย่าสิค่ะพี่ชาติร้านยังเปิดอยู่เลย”. “แหมก็มึงหอมไปทั้งตัวเลยว่ะกูล่ะยากจะลากมึงมาเย็ดตรงนี้โชว์ไอ้พวกลูกค้ามึงจริงๆ กูจะทำให้มึงเป็นของกูคนเดียวอีดอก”. “อย่าหยอกให้อ้อดีใจเลยค่ะพี่ชาตินะเรอะจะแคร์ความรู้สึกอ้อเห็นให้อ้อเย็ดกับคนเขาไปทั่ว”. “แหมคนสวยๆก็ต้องมีผัวเยอะสิว่ะมึงทั้งขาวนมใหญ่ๆ ตูดงอนๆแบบนี้นะกูล่ะอยากจะเย็ดให้หีเยินเลย”. มันพูดพร้อมใช้มือเค้นที่หน้าอกเธออย่างแรงจนเธอต้องเผลอครางออกมาด้วยใบหน้าที่บูดเบี้ยว. “วันนี้เดี๋ยวเพื่อนกูมามึงต้องดูแลเพื่อนกูดีๆนะ” มันกัดคอเธอจนเป็นรอย. “ใครเรอะค่ะ” เธอกัดฟันด้วยความเจ็บปวด. “ช่างสักกูจะให้มาสักให้มึง”. “ต้องสักด้วยเรอะอ้อกลัวนะ พี่ชาติ” มันมองหน้าเธอ. “กระหรี่ที่ไหนก็สักมึงจะได้เป็นกระหรี่เต็มตัวเร็วๆไง”. “แล้วแต่พี่ชาติเถอะค่ะ” เธอรู้ว่ายังไงก็ขัดมันไม่ได้ตามใจมันจะได้ไม่เจ็บตัว. “น้องอ้อมาทางนี้หน่อย”. “ค่าๆ” ตอนนี้ร้านเธอกลายเป็นบาร์เปลื้องผ้าในตอนเย็นของทุกวันไปแล้วนายชาติมักจะพาลูกน้องมากินเหล้าที่ร้านทุกวัน เธอได้แต่ต้องคอยบริการให้. วันนี้เธออยู่ในชุดซีทรูสีแดงที่เรียกว่าแทบจะปิดอะไรไม่ได้เลย. “เจ๊เงี่ยนเรอะน้ำเยิ้มหยดเป็นทางเลย” พวกลูกน้องนายชิเอยแซว. “พี่ชาติมาถ่ายรูปที่ระลึกหน่อย”. ลูกน้องนายชาติบอก. “เจ๊ยิ้มหน่อยสิทำหน้ายังกับจะร้องไห้ใครเห็นก็จะนึกว่าพวกฉันข่มขื่นเจ๊อีก 123 ยิ้ม”. “แชะ”. “อ้าๆๆๆ”เสียงครางดังระงมไปทั่วห้องเธอไม่รู้ว่าเธอสนุกกับมันรึเปล่า เธอรู้แค่เพียงว่าถ้าเธอไม่สนุกไปกับมันเธอต้องบ้าเขาสักวัน. ในห้องน้ำที่ร้าน. “นี้ๆๆๆๆเสียวไหมค่ะพี่ชาติ อูยใหญ่ๆ จริงพี่ชาติของอ้อ” เธอก้มหน้าก้มตาคูดควยที่เมื่อกี่พึงทะลวงตูดตัวเองอย่างไม่รังเกลียจ ทั้งที่ทั้งลำควยมีคราบเหลือง. เพิ่มฉากโม๊ก. “อีอ้อเรื่องผัวมึงพรุ่งนี้มึงไปบอกหมอให้ถอดเครื่องช่วยหายใจซะนะกูขี้เกลียจจ่ายค่ายื้อชีวิตโง่ๆของผัวมึงเต็มทนแล้ว. ตอนนี้สภาพมึงเองก็เหมือนกระหรี่ชั้นต่ำแล้วถ้าผัวมึงฟื้นมาเจอมึงในสภาพนนี้มึงไม่คิดว่ามันจะเสียใจเรอะว่ะ”. เธอไม่ได้ตอบอะไรยังคูดควยนายชาติอย่างเอร็ดอร่อย. “เฮ้ยกูพูดได้ยินไหม”. เธอค่อยเงยหน้าขึ้นมาไม่มีคำพูดไม่มีน้ำตาเธอยิ้มน้อยๆเหมือนที่ทำทุกวัน. “ค่ะพี่ชาติพรุ่งนี้อ้อจะให้หมอถอดสายเครื่องช่วยหายใจผัวโง่ๆของอ้อค่ะ”. พูดจบเธอก็ค่อยก้มหน้าลงเลียควยของนายชาติต่อไป. “ฮ่าๆๆๆอีดอกอ้อมึงนี้มันเลวชาติกว่าที่กูคิดอีกว่ะ”มันพูดพร้อมกับปล่อยฉี่ของมันลงไปในลำคอของเธออย่างสบายอารมณ์ส่วนเธอก็คูดกลืนลงไปอย่างชำนาญไม่หกแม้หยดเดียวเธอ รู้ดีว่าถ้าเธอทำหกแม้แต่หยดเดียว. เธอจะต้องเจ็บตัว เธอแทบจะจำรสชาติอาหาร กับน้ำดื่มของคนปกติไม่ได้แล้ว ตลอด 5 เดือนที่นายชาติเข้ามาในชีวิตเธอ ข้าวของเธอทุกมื้อ ก็กินไป ถูกนายชาติบ้างลูกน้องนายชาติบ้างเย็ดไปด้วย. แล้วคนพวกนั้นก็เอาน้ำกามมาราดบนข้าวให้เธอกิน ทุกครั้งน้ำเธอก็ได้แต่กินฉี่ของนายชาติอย่างเดียว นั้นทำให้เธอแทบจะลืมเลือนรสอาหารไปหมดแล้ว. ในงานศพ. “คนนั้นใครเรอะเมียคุณพงษ์ไม่ใช่เรอะทำไมสักเต็มตัวแบบนั้นล่ะ”. “ฉันได้ข่าวมาว่าตอนนี้ที่ร้านของคุณอ้อนะมีผู้ชายท่าทางน่ากลัวเข้าออกไม่หยุดเลย”. “ฉันได้ข่าวยิ่งกว่าเธออีกเขาว่าเธอยกร้านให้พวกกู้เงินนอกระบบแล้วก็ยอมเป็นเมียพวกมันล่ะ”. “จริงเรอะแก” เหล่ามนุษย์ป้าจับกลุ่มนินทาเธอที่ยืนมองควันจากยอดเมรุอย่างท่าทางนิ่งๆ เธอไม่รู้ว่าเธอเสียใจไหมจากวันนี้ไปเธอถูกตราหน้าว่าผู้หญิงฆ่าผัวไปแล้ว. สำหรับคนรอบข้างเธอกลายเป็นผู้หญิงสารเลวแต่ไม่มีใครรู้ว่าตลอดเวลา 9เดือนที่เธอยื้อชีวิตผัวเธอ 5เดือนหลังที่นายชาติเป็นคนจ่ายค่ารักษาให้เธอต้องตอบแทนอะไรนายชาติบ้าง. “ไงอีอ้อมองส่งผัวมึงขึ้นสรรค์เรอะ” นายชาติเดินมาพร้อมกับใช้มือโอบด้านหลังแล้วบีบนมเธอต่อหน้าคนทั้งงานศพอย่างหน้าด้านแต่เธอก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรปล่อยให้มันลวนลามต่อหน้าคนอื่นอย่างไม่อาย. ใช่จะอายทำไมกระหรี่สารเลวอย่างเธอไม่มีอะไรต้องอายนี้. “งั้นวันนี้กูจะเย็ดมึงต่อหน้าเถ้ากระดูกผัวมึงแล้วถ่ายหนังเอ๊กซ์ขายให้แม่งเกลื่อนคลองถมกันดีไหมว่ะยังไงมึงก็ไม่มีผัวให้ต้องแคร์แล้วนี้” เธอไม่มีปฏิกิริยาอะไรตอบมัน เธอค่อยๆหันมามายิ้มน้อยๆตามแบบของเธอ. “แล้วแต่พี่ชาติเถอะค่ะ” นั้นเป็นคำพูดเพื่อปกป้องตัวเองตอนนี้หัวใจเธอแหลกไปแล้ว เธอแค่รู้สึกว่าถ้าเธอมีความรู้สึกเธอจะต้องฆ่าตัวตายแน่ เธอจึงใช้ชีวิตอย่างหุ่นยนต์. แค่รับคำสั่งแล้วทำตามไม่ต้องสนใจอะไรแล้วเธอจะได้ไม่ต้องทุกข์อีก. เธอก้มหน้ามองหน้าปกหนังเอ็กซ์ของตัวเอง เธออดสมเพศตัวเองไม่ได้. “กระหรี่ร้อยแรงม้าเรอะ” เธอพูดกับตัวเองเบาๆ หวนนึกถึงคำพูดของนายชาติที่มันพร่ำบอกเธอว่าเธอทำอย่างอื่นไม่ได้หลอกนอกจากเป็นกระหรี่เพราะเธอมีพรสวรรค์. “เราคงเกิดมาเพื่อเป็นกระหรี่อย่างที่พี่ชาติพูดจริงๆ”. 2เดือนผ่านไป. ในโรงแรมกลางตัวเมือง. แขกในงานกว่าร้อยคน ส่งเสียงอื้ออึ้ง. “ไงอีอ้อมึงพร้อมรึยัง”. “อ้อตื้นเต้นจนแตดสั่นแล้วค่ะพี่ชาตครั้งนี้จะเป็นงานใหญ่ของอ้อเลย”. เธอพูดพร้อมกับเขย่งตัวขึ้นเพื่อจะจูบปากมันแต่มันกลับหันหน้าหนี. “กูบอกมึงกี่ครั้งแล้วอีอ้อว่าปากมึงโสโครก ลมหายใจมึงยังมีกลิ่นน้ำอสุจิเลย ปากมึงก็มีแต่กลิ่นเยี่ยว อย่ามาจูบกู”. ทั้งๆที่เธอถูกมันด่าแต่เธอกลับไม่รู้สึกโกรธ อาจจะเพราะมันจริงก็ได้ เธอเลยค่อยคุกเข่าลงค่อยๆก้มบรรจงจูบที่ปลายรองเท้านายชาติอย่างที่ทำทุกวัน. “อ้อกราบแทบเท้าผัวที่บูชา พี่ชาติจะเป็นผัวที่อ้อบูชาตลอดไปค่ะ”. พูดจบเธอลุกออกไปที่หน้าเวทีตามที่กำหนดไว้. ทันทีเสียงเฮ้ก็ลั่นฮอลล์. “วันนี้อ้อจะมาฉลองยอดขายครบ 1,000,000 แผ่นนะค่ะ พร้อมไหมค่ะทุกคน” “พร้อม” เสียงตอบพร้อมเพียง. เธอสลัดผ้าคลุมออก ทุกคนพุ่งขึ้นเวทีราวฝูงหมาป่าแทบจะฉีกกินเนื้อเธอ. “เฮ้ๆๆๆๆๆๆๆ. มือใครเป็นมือใครแทบจำไม่ได้ เธอถูกกบีบเค้นทั่วร่างกาย ทั้งเจ็บทั้งเสียว ควยแล้วควนเหล่า. ทันทีที่ควยนึงออกอีกควยก็เข้าทันที ปากมือ หี ตูด ทุกรู ล้วนทำงานอย่างชำนาญ. นายชาติยืนมองเหตุการณ์บนเวทียิ้มอย่างสะใจที่ข้างๆมันมีไอ้สอนลูกน้องคนสนิทอยู่ด้วย. “พี่ชาติอย่าว่าผมเลยนะผมขอเสือกสักเรื่องนะพี่ อีเจ๊อ้อมันทำอะไรให้พี่เจ็บช้ำเรอะพี่ถึงทำกับมันขนาดนี้”. มันมองหน้าไอ้สอนอย่างแปลกใจก่อนจะหัวเราะ. “ฮ่าๆๆๆ มึงไม่คิดเรอะวะว่าการได้เห็นผุ้หญิงดีๆ ค่อยกลายเป็นกะหรี่ชั้นต่ำด้วยมือตัวเองมันสะใจแค่ไหน. ฮ่าๆๆๆๆๆๆ” พูดจบมันค่อยๆเดินออกจากงาน. “ขอให้ดอกทองได้แบบนี้ตลอดไปนะอีอ้อ”. หลายปีผ่านไป. อ้อ  กระหรี่ร้อยแรงม้าที่ใครๆ เคยพูดถึงทั้งความใจถึงความวิตถาร หีที่บานจนอมมือสองข้างได้. ค่อยๆถูกลืมไป นายชาติเบื่อเธอตั้งแต่ตอนไหนเธอก็จำไม่ได้แล้ว เธอจำได้แค่ว่าครั้งสุดท้ายมันสั่งให้เธอไปลงเรือตังเก มีอะไรกับลูกเรือกลัดมัน จากเรือลำนึงสู่เรืออีกลำกว่าเธอจะได้ขึ้นฝั่งก็ อีก 6. เดือนต่อมาทันทีที่เธอกลับไปที่ร้าน ร้านที่เป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายของเธอก็ถูกขายให้คนอื่นไปแล้ว หมายศาลมากมาย. ในชื่อของเธอที่นายชาติบังคับให้เธอไปกู้ทั้งนอกระบบและในระบบไหนจะอาการติดยาที่โดนบังคับทั้งฉีดทั้งกินบนเรือตังเกอีกหละ ทำให้เธอได้แต่ออกเร่รอนขายตัว แต่เธอไม่ใช่สาวน้อย ที่จะหาแขกได้ราคาแพงๆ. เธอได้แต่หลบในมุมมืดๆ เพื่อหาแขกด้วยผิวพันธุ์ ที่ขาวสะอาดหน้าตาที่สะสวย ทำให้ยังพอมีแขกสนใจ. แต่ทันทีที่เธอแก้ผ้า ทุกคนต่างตกใจบางคน อ้วกใส่เธอก็ มี ด้วยสภาพ เครื่องเพศที่ยับเยินจากความวิตถารของนายชาติ ที่ตอนที่เธออายุแค่ 39 เธอกลับทำไม่ได้แม้แต่อั้นอึ เพราะหูรูดที่พังยังเยิน. ช่องคลอดที่บานจนขมิบยังไงก็ไม่อยู่ ไม่ว่าแขกจะสกปรกยังไง วิตถาร ยังไง ค่าตัวน้อยยังไง เธอก็ได้แต่ต้องก้มหน้ารับมัน. ไซค์งานก่อสร้างแห่งนึง. “อีกระหรี่ ” เธอหันไปตามเสียงนั้นเหมือนว่ามันเป็นชื่อเธอไปแล้วจริงๆ. “วันนี้กูแดกเหล้าเงินหมดแล้วว่ะมีบุหรี่อยู่สองตัวมึงคูดควยให้กูได้ไหมว่ะ”. ชายแก่ที่ทำงานก่อสร้างสองคนยิ้มฟันเหลือง กลิ่นตัวเหม็นคลุ่ง. เธอยิ้มน้อยๆตามแบบของเธอ. “จะแค่คูดควยไปทำไมล่ะค่ะพี่ค่า หล่อๆแบบพี่หนูให้ฟรีเลยยังได้”. ว่าแล้วก็ค่อยๆนอนหงายอ้าขาออกให้เห็นหีกลวงโบ๋ กับรูตูดที่โดนเย็ดจนเนื้อย้อยออกมา. “เอาเลยค่ะเอาให้อีกระหรี่ดอกทองคนนี้หีบานเลยค่ะ”. จบแหละ เศร้าว่ะ.
ที่มา:อินเตอร์เน็ต